That is not love if one, trusting his judicious eyes, wishes to possess a beauty. But he who seeing a homely face is pierced by the arrows and loves, set alight by fury of the heart—that is love, that is fire; for beauty delights equally all who are good judges of form.
Οὐκ ἔσθ᾽ οὗτος ἔρως, εἴ τις καλὸν εἶδος ἔχουσαν
βούλετ᾽ ἔχειν, φρονίμοις ὄμμασι πειθόμενος:
ἀλλ᾽ ὅστις κακόμορφον ἰδών, τετορημένος ἰοῖς
στέργει, μαινομένης ἐκ φρενὸς αἰθόμενος,
οὗτος ἔρως, πῦρ τοῦτο: τὰ γὰρ καλὰ πάντας ὁμοίως
τέρπει τοὺς κρίνειν εἶδος ἐπισταμένους.
βούλετ᾽ ἔχειν, φρονίμοις ὄμμασι πειθόμενος:
ἀλλ᾽ ὅστις κακόμορφον ἰδών, τετορημένος ἰοῖς
στέργει, μαινομένης ἐκ φρενὸς αἰθόμενος,
οὗτος ἔρως, πῦρ τοῦτο: τὰ γὰρ καλὰ πάντας ὁμοίως
τέρπει τοὺς κρίνειν εἶδος ἐπισταμένους.
Original text (Ancient Greek)
Notes from Wikiquote
W. R. Paton, Greek Anthology, i, 171. | R. Garnett, Idylls and Epigrams (1869), p. 15. | Anth. Pal. v. 113.