Most cunning doctrine did he introduce,
The truth concealing under speech untrue.
The place he spoke of as the God's abode
Was that whereby he could affright men most,—
The place from which, he knew, both terrors came
And easements unto men of toilsome life—
To wit the vault above, wherein do dwell
The lightnings, he beheld, and awesome claps
Of thunder, and the starry face of heaven,
Fair-spangled by that cunning craftsman Time,—
Whence, too, the meteor's glowing mass doth speed
And liquid rain descends upon the earth.
διδαγμάτων ἥδιστον εἰσηγήσατο
ψευδεῖ καλύψας τὴν ἀλήθειαν λόγῳ.
⟨ν⟩αίει⟨ν⟩ δ᾿ ἔφασκε τοὺς θεοὺς ἐνταῦθ᾿ ἵνα
μάλιστ᾿ ἂ⟨ν⟩ ἐξέπληξεν ἀνθρώπους ἄγων,
ὅθεν περ ἔγνω τοὺς φόβους ὄντας βροτοῖς
καὶ τὰς ὀνήσεις τῷ ταλαιπώρῳ βίῳ,
ἐκ τῆς ὕπερθε περιφορᾶς, ἵν᾿ ἀστραπάς
κατεῖδον οὔσας, δεινὰ δὲ κτυπήματα
βροντῆς τό τ᾿ ἀστερωπὸν οὐρανοῦ δέμας,
Χρόνου καλόν ποίκιλμα, τέκτονος σοφοῦ,
ὅθεν τε λαμπρὸς ἀστέρος στείχει μύδρος
ὅ θ᾿ ὑγρὸς εἰς γῆν ὄμβρος ἐκπορεύεται.
ψευδεῖ καλύψας τὴν ἀλήθειαν λόγῳ.
⟨ν⟩αίει⟨ν⟩ δ᾿ ἔφασκε τοὺς θεοὺς ἐνταῦθ᾿ ἵνα
μάλιστ᾿ ἂ⟨ν⟩ ἐξέπληξεν ἀνθρώπους ἄγων,
ὅθεν περ ἔγνω τοὺς φόβους ὄντας βροτοῖς
καὶ τὰς ὀνήσεις τῷ ταλαιπώρῳ βίῳ,
ἐκ τῆς ὕπερθε περιφορᾶς, ἵν᾿ ἀστραπάς
κατεῖδον οὔσας, δεινὰ δὲ κτυπήματα
βροντῆς τό τ᾿ ἀστερωπὸν οὐρανοῦ δέμας,
Χρόνου καλόν ποίκιλμα, τέκτονος σοφοῦ,
ὅθεν τε λαμπρὸς ἀστέρος στείχει μύδρος
ὅ θ᾿ ὑγρὸς εἰς γῆν ὄμβρος ἐκπορεύεται.
Original text (Ancient Greek)